Dodał: |
Oceń: 0 2

Pierwsze wzmianki dotyczące Łodzi pochodzą z końca wieku XIII. W  1332 roku zaczęto używać określenia „Łódź” w odniesieniu do wsi leżącej przy trakcie piotrkowskim. Na początku XIV w. Łódź była niewielką wsią o znikomym znaczeniu. Jak podają źródła, znajdowały się tam wówczas 44 domostwa. Wraz z początkiem wieku XV (rok 1414) z inicjatywy biskupów kujawskich rozpoczęto starania mające na celu nadanie wsi praw miejskich  15 lipca 1423 r. wysiłki te zostały zwieńczone sukcesem: Łódź uzyskała prawa miejskie z nadania króla Władysława Jagiełły – od tej pory można mówić o historii miasta Łódź.

Źródłem utrzymania dla mieszkańców Łodzi był przez długie lata handel. XVI wiek to okres rozwoju gospodarczego, liczba mieszkańców zwiększyła się, osiągając stan tysiąca obywateli. Centralnym punktem miasta był ratusz. W miasteczku znajdowały się również: szkoła i kościół. Spośród młodych mężczyzn zamieszkujących Łódź, kilkorgu udało się podjąć studia na Akademii Krakowskiej. Niestety, rozkwit miasta został zatrzymany przez epidemie, pożary, a przede wszystkim działania wojenne związane z odparciem „potopu szwedzkiego”. Na skutek tych wydarzeń nastąpił upadek Łodzi, znaczny spadek liczby mieszkańców (ocalało zaledwie ok. 200 osób).

W wyniku rozbiorów Łódź znalazła się na terytorium zaboru pruskiego. Zaborca podjął działania zmierzające ku pozbawieniu Łodzi praw miejskich, na szczęście działania te zostały przerwane wraz z wkroczeniem na te tereny Legionów generała Dąbrowskiego. Rok 1793 przyniósł działania zaborcy zmierzające w kierunku sprowadzenia Łodzi do roli wsi. Wiek XIX  to okres ponownego rozwoju Łodzi: w 1820 r. w Łodzi mieszkało już 700 m mieszkańców, zaś miasto określane było jako „miasto fabryczne”. Opracowano wówczas plan utworzenia tzw. "Nowego Miasta", zakładający budowę w centrum miasta rynku w kształcie ośmiokąta, który miała przecinać ulica Piotrkowska. Została ona wytyczona dokładnie w tym samym miejscu, którędy przebiegał średniowieczny trakt. Ulica ta zyskała nazwę: "Piotrkowska" w 1823 r.. Do dziś jest to najsłynniejsza łódzka ulica. Więcej informacji o Piotrkowskiej: http://www.ulicapiotrkowska.pl/page/50,o-piotrkowskiej.html

Miasto swój rozwój (zwłaszcza przemysłowy) zawdzięcza Stanisławowi Staszicowi oraz Rajmundowi Rembielińskiemu, którzy docenili niezwykle dogodne dla przemysłu włókienniczego warunki panujące w Łodzi Wprowadzono wówczas prawo, na mocy którego każda osoba, która posiadała umiejętności tkackie (i potrafiła je udowodnić), mogła otrzymać działkę wielkości 20 morgów w wieczystą dzierżawę. Ponadto władze oferowały również zasoby drewna wystarczające do budowy domu. Zawód tkacza cieszył się nie tylko szacunkiem i poważaniem, ale i licznymi formalnymi przywilejami, takimi jak zwolnienia podatkowe na okres sześciu lat. Sprawiło to, że rosło zainteresowania osadników pochodzących z rejonów Niemiec, Czech, Saksonii, Wielkopolski czy Śląska możliwością podjęcia pracy i zamieszkania na terenie Łodzi. Dynamiczny rozwój miasta został nieco przyhamowany wraz z wybuchem powstania styczniowego w 1830 r., jednak po zakończeniu walk powstańczych nastąpił ponowny wzrost zapotrzebowania na wyroby przemysłu włókienniczego, a osadnicy zaczęli ponownie napływać do Łodzi.

W miarę rozwoju Łodzi strefa przemysłowa wyodrębniła się z miasta, tworząc dzielnicę z własną szkołą, strażą pożarną, połączeniem kolejowym, sklepami i szpitalem. Ta imponująca rozwiązaniami technicznymi i zaawansowaną technologią uprzemysłowiona część miasta kontrastowała z pozostałymi dzielnicami. Pracownicy przemysłu włókienniczego, którzy swoją pracą przyczyniali się do jej rozkwitu, poddawani byli wyzyskowi – w efekcie nastroje społeczne uległy pogorszeniu, a ostatecznie tkacze z łódzkich fabryk nie mogą znieść warunków, w których przyszło im żyć, zdecydowali się na otwarty bunt w 1861 r. Wystąpienie to miało dosyć burzliwy przebieg, włącznie z niszczeniem maszyn.

Od początku XIX w. liczba ludności wzrosła z 1tys. do 300 tys. mieszkańców na początku XX w., a przed wybuchem I Wojny Światowej wynosiła już 500 tys. osób. Do końca XIX w. Łódź traktowana była jako wielka osada o charakterze fabrycznym, zaś od początku XX w. zaczęła zyskiwać na znaczeniu jako miasto będące siedzibą wielkiego przemysłu.

Podkreślić należy rolę znanych rodzin wielkich przemysłowców w Łodzi - Kunitzerów, Kohnów, Poznańskich, Grohmanów czy Heinzlów. Wnieśli oni istotny wkład w rozwój miasta – nie tylko przemysłowy, ale i kulturalny, zakładając parki, finansując teatry. Łódź przełomu XIX i XX wieku była miastem wielokulturowym – więcej: http://turystyczna.lodz.pl/page/32,Lodz-4-kultur.html .

Ogromnych strat Łódź doświadczyła w wyniku działań związanych z I Wojną Światową. Wycofujące się wojska rosyjskie dokonywały bezpardonowych kradzieży maszyn, natomiast armia pruska paliła i niszczyła fabryki podejrzewając, iż wytwarzano w nich broń. Zarazem w 1919 r. Łódź była pierwszym miastem w Polsce, które zdecydowało się na wprowadzenie powszechnego obowiązku szkolnego, zaś okres po I Wojnie to czas intensywnego, planowego i wspieranego przez władze miasta rozwoju przemysłu.

W okresie II Wojny Światowej osiągnięcia przemysłowe Łodzi międzywojennej zostały zaprzepaszczone. Wojska niemieckie w sposób zorganizowany przeprowadzały procesy mające na celu zwalczanie przejawów polskości, osiągnięć polskiej myśli technicznej, zamykano szkoły, okradano muzea. Ucierpiała również ludność pochodzenia żydowskiego. Około 200 tys. osób umieszczono w getcie – więcej informacji o getcie w Łodzi (Litzsmannstad Getto): http://www.lodzgetto.pl/ .

Samo miasto i jego zabudowania przetrwały jednak działania wojenne bez większych uszczerbków.

Więcej informacji na temat historii Łodzi: http://uml.lodz.pl/miasto/o_miescie/historia_miasta/

Inne ciekawe strony o Łodzi: http://pl.cit.lodz.pl/strona/ciekawe-strony

Foldery i ulotki do pobrania (różne wersje językowe): http://pl.cit.lodz.pl/strona/do-pobrania , w tym m.in. „Atrakcje turystyczne”, „Szlak architektury przemysłowej”, „Wille i pałace”, „Szlaki ulicy Piotrkowskiej”, „Śladami łódzkich Żydów”, „Śladami łódzkich murali”, „Szlak dziedzictwa filmowego”, „Łódź bajkowa”, szlak rowerowy oraz informacje nt. studiów w Łodzi. 

Skomentuj

To kiedy to powstanie styczniowe???? Hmmm

Projekt ‘MIEJSKI SYSTEM INFORMACYJNY I AKTYWIZACYJNY DLA MIGRANTÓW’ jest współfinansowany z Programu Krajowego Funduszu Azylu, Migracji i Integracji oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW realizowany był w ramach programu Obywatele dla Demokracji, finansowanego z Funduszy EOG.

Projekt LOKALNE POLITYKI MIGRACYJNE - MIĘDZYNARODOWA WYMIANA DOŚWIADCZEŃ W ZARZĄDZANIU MIGRACJAMI W MIASTACH był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

Projekt ‘WARSZAWSKIE CENTRUM WIELOKULTUROWE’ był współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich oraz budżetu państwa. Wyłączna odpowiedzialność spoczywa na autorze. Komisja Europejska nie ponosi odpowiedzialności za sposób wykorzystania udostępnionych informacji.

LOKALNE MIĘDZYSEKTOROWE POLITYKI NA RZECZ INTEGRACJI IMIGRANTÓW Projekt realizowany był przy wsparciu Szwajcarii w ramach szwajcarskiego programu współpracy z nowymi krajami członkowskimi Unii Europejskiej.